Onze blik wordt hun blik
Kinderen leren niet alleen van wat wij zeggen, maar vooral van hoe wij naar hen kijken. Over het kleine woordje ‘nog’ en wat het verschil maakt.
-
-
De blik bepaalt wat groeit
Wat maakt het grootste verschil in de ontwikkeling van een kind? Na 25 jaar werken met kinderen: vaak de blik van de volwassene.
-
Soms is het niet dat een kind het niet kan
Soms kan een kind iets wel, maar durft het niet meer. Hoe TOS meer raakt dan taal alleen: ook het beeld dat een kind van zichzelf ontwikkelt.
-
Het kind dat altijd “weet ik niet” zegt
“Weet ik niet” is lang niet altijd onwil. Soms is het overbelasting, onzekerheid of een tekort aan verwerkingstijd. Over kinderen met TOS.
-
-
Toen ik dacht dat ik het niet kon
Ik was een goede leerling, op wiskunde na. Wat er veranderde toen iemand anders ging uitleggen en wat dat me leerde over kinderen die vastlopen.
-
Eerst landen. Dan leren.
Leren wordt pas mogelijk wanneer een kind zich veilig voelt. Rust is geen luxe, het is een voorwaarde. Over veiligheid als bodem voor leren.
-
Achter elk kind zit meer dan je ziet
Wat als we beginnen met vertrouwen, nog vóór het bewijs er is? Over kijken met de potentie-bril naar kinderen met dyslexie en TOS.
-
Als het even niet lukt
Leren verloopt niet in een rechte lijn. Wat helpt om nabij te blijven als een kind met TOS of dyslexie vastloopt of gefrustreerd raakt?
-
Wat je benoemt groeit
Woorden kunnen druk vergroten, maar ook ruimte maken. Hoe één zin het verschil maakt voor het vertrouwen van een kind met TOS of dyslexie.
