Soms is het niet dat een kind het niet kan
Soms is het niet dat een kind iets niet kan.
Soms durft een kind het niet meer.
Dat klinkt misschien als een klein verschil, maar in de praktijk is het enorm.
Ik zie regelmatig kinderen die ooit vol enthousiasme begonnen. Kinderen die hun vinger opstaken. Die het probeerden. Die fouten durfden te maken.
Totdat ze steeds vaker merkten dat iets lastig was. Dat ze een instructie niet begrepen. Dat de woorden niet kwamen. Dat andere kinderen sneller leken.
En langzaam gebeurt er iets. Niet alleen met hun taal, maar ook met hun vertrouwen.
De vinger gaat minder vaak omhoog. Ze zeggen sneller: “Laat maar.” Of: “Ik weet het niet.”
Niet omdat ze niets weten, maar omdat ze zichzelf willen beschermen tegen opnieuw ervaren dat iets niet lukt.
Juist daar raakt TOS veel meer dan alleen taal. Het raakt ook het beeld dat een kind van zichzelf ontwikkelt.
Misschien is dat wel één van de belangrijkste redenen waarom ik me zo ben gaan verdiepen in de sociaal-emotionele gevolgen van TOS. Want hoe zorgen we ervoor dat een kind niet alleen vaardigheden ontwikkelt, maar ook vertrouwen houdt in zichzelf?
Daarover gaat mijn online masterclass TOS & sociaal-emotionele ontwikkeling. Voor logopedisten en andere professionals die kinderen niet alleen willen helpen groeien in taal, maar ook willen begrijpen wat taalproblemen kunnen betekenen voor zelfvertrouwen, gedrag en welzijn.
