Als het even niet lukt
Er zijn momenten waarop niets lijkt te werken.
Je kijkt met een zachte blik. Je benoemt wat er wél is. Je kiest je woorden zorgvuldig.
En tóch… barst de frustratie los. Haakt een kind af. Loopt de spanning op.
Dat hoort erbij. Niet omdat je iets verkeerd doet, maar omdat leren, zeker bij kinderen met TOS en/of dyslexie, nu eenmaal niet in een rechte lijn verloopt.
Juist op die momenten zie ik hoe belangrijk het is dat een kind niet alleen leert wat het moet doen, maar ook leert wat het mag voelen als iets niet lukt.
Frustratie betekent niet dat het fout gaat. Het betekent vaak dat iets belangrijk is.
De vraag is dus niet hoe we het snel weer goed krijgen. De vraag is: hoe blijven we nabij, ook als het lastig wordt?
Soms zit helpen niet in uitleg, maar in even blijven. In vertragen. In zeggen: “Ik zie dat dit je raakt.”
Van daaruit kan leren weer bewegen. Op het tempo dat past.
In mijn podcast en masterclasses ga ik hier dieper op in: hoe je omgaat met frustratie, vastlopen en spanning zonder het groter te maken dan nodig en zonder jezelf of het kind te verliezen.
Wat helpt jou om nabij te blijven, juist als het even niet lukt?
