Meedoen kost soms al veel energie
Soms lijkt het alsof een kind zich niet goed kan concentreren.
Het kind dwaalt af. Mist informatie. Kijkt om zich heen. Haakt af. Lijkt snel moe te worden.
Vaak denken we dan meteen aan aandacht of motivatie, maar wat als er iets anders speelt?
Wat als meedoen zóveel energie kost dat er bijna geen ruimte meer overblijft om te leren?
Juist bij kinderen met TOS zie ik dit regelmatig gebeuren. Want terwijl een ander kind “gewoon” meedoet, is een kind met TOS ondertussen vaak hard aan het werk om:
- taal te verwerken
- opdrachten te begrijpen
- gesprekken te volgen
- sociale signalen op te pikken
- woorden te vinden
- te voorspellen wat er bedoeld wordt
Van buiten zie je misschien een kind dat afgeleid lijkt, maar van binnen draait het brein overuren.
Sommige kinderen zijn de hele dag aan het compenseren. Ze kijken goed naar anderen. Luisteren extra scherp. Proberen voortdurend informatie aan elkaar te knopen.
Dat kost energie. Heel veel energie. Soms zoveel, dat een kind aan het einde van de dag leeg is.
Wat dan op concentratieproblemen lijkt, is soms eigenlijk mentale overbelasting.
Precies daarom geloof ik dat we verder moeten kijken dan alleen gedrag of prestaties. Want een kind dat afhaakt, druk wordt of niet meer lijkt te luisteren, kan ook een kind zijn dat simpelweg op is.
